یاس

درباره وبلاگ

بسی قصه از من بماند بجای

ندانم کنون با که سودا کنم
کجا جوشم و از چه پروا کنم

نه یاری که راه مروت روم
نه خصمی که باوی مدارا کنم

نه عشقی که دل را بدریا زنم
نه شوری که رو سوی صحرا کنم

نه برقم که اتش زنم خرمنی
نه ابرم که با گریه غوغا کنم

بسی قصه از من بماند بجای
اگر دفتر سینه را وا کنم

چنان ماندم از بزم هستی جدا
که از دور باید تماشا کنم

قیامت اگر کرد روزی قیام
من از عمر یکباره حاشا کنم

خدایا بعالم تو راضی مباش
کزین بیشتر من خدایا کنم.

(عسل)

خدایااااااااااااااااااااااااااااا

جهانم زیباست !

جامه ام دیباست!

دیده ام بیناست!

زبانم گویاست!

قفسم هم طلاست!

بر این ارزد که دلم تنهاست؟؟

*واسه همه بازی در آوردم اون قدر که خودم فکر می کنم همه چی خوبه و هیچ مشکلی ندارم *

|+|

نوشته شده توسط اسیر غم در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 0:27