چقدر زود يك سال گذشت.

 

 

رحیل

 

 

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت

 

دیدیم کزین جمع  پراکنده  کسی رفت

 

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ

 

زین گونه بسی آمد وزین گونه بسی رفت

 

آن طفل که چون پیر ازین قافله درماند

 

وان پیر که چون طفل به بانگ جرسی رفت

 

از پیش و پس قافله عمر میندیش

 

گه پیشروی پی شد و گه باز پسی رفت

 

ما همچو خسی بر سر دریای وجودیم

 

دریاست چه سنجد که بر این موج خسی رفت

 

رفتی و فراموش شدی از دل دنیا

 

چون ناله مرغی که زیاد قفسی رفت

 

رفتی و غم آمد به سر جای تو ای داد

 

بیدادگری آمد و فریاد رسی رفت

 

این عمر سبک سایه ما بسته به آهی ست

 

دودی ز سر شمع پرید و نفسی رفت.

 

 

 

شادی هزاران تولد به ماتم یک مرگ نمی ارزد .

 

 

 

 

|+|

انتظاری دروغين

 

 

کجایی تو ...

 

 

 

کجاست منتظران تو ؟

 

 

 

                              چه انتظار عجیبی !

 

 

 

                                                          تو بین منتظران هم

 

 

 

عزیز من چه غریبی !

 

 

 

                           عجیب تر که چه آسان، نبودنت شده  عادت ،

 

 

 

چه کوششی !

 

 

 

                چه وفایی ؟

 

 

 

                         فقط نشستم و گفتم :

 

 

 

 

                                            خدا کند که بیایی

 

 

 

                                                 خدا کند که بیایی

 

 

 

                                                                       خدا کند که بیایی .

 

 

 

 

|+|