یاس

درباره وبلاگ

بسی قصه از من بماند بجای

ندانم کنون با که سودا کنم
کجا جوشم و از چه پروا کنم

نه یاری که راه مروت روم
نه خصمی که باوی مدارا کنم

نه عشقی که دل را بدریا زنم
نه شوری که رو سوی صحرا کنم

نه برقم که اتش زنم خرمنی
نه ابرم که با گریه غوغا کنم

بسی قصه از من بماند بجای
اگر دفتر سینه را وا کنم

چنان ماندم از بزم هستی جدا
که از دور باید تماشا کنم

قیامت اگر کرد روزی قیام
من از عمر یکباره حاشا کنم

خدایا بعالم تو راضی مباش
کزین بیشتر من خدایا کنم.

(عسل)

منتظر نباش ...

آینه

آینه گفت:

چرا دیر کرد؟

نکند دل دیگری را اسیرکرد؟!

گفتم: او فقط اسیر من است!!!

امروزهوا سرداست،شاید موعد قرار تغییرکرده است؟!؟

خندید به سادگی ام آینه و گفت:

احساس پاک تو را زنجیر کرده؟1؟

گفتم:از عشق من چنین سخن مگو ...

گفت: خوابی! سالهاست دیر کرده!!!

درآینه به خود نگاه می کنم ...

آه ... عشق او عجب مرا پیر کرده!!!

راست گفت آینه ،

منتظر نباش ...

او برای همیشه دیر کرده!!!

ღღღღღღღ

بعد از اين بابی کسی خو می کنم

طالعم شوم است باور می کنم .

|+|

نوشته شده توسط اسیر غم در پنجشنبه هجدهم بهمن 1386 و ساعت 14:2